"Od polowy lat sześćdziesiątych międzynarodowy wpływ dyplomacji cesarstwa francuskiego zaczyna słabnąć. Fiasko kilku awanturniczych posunięć w polityce zagranicznej oraz wzrost niezadowolenia mas ludościowych z bonapartystowskiego reżymu podważa jego siły. Upadek iluzorycznej potęgi cesarstwa Napoleona III był również wynikiem przyczyn rev.-zetrznych — wzmocnienia Prus i Włoch. W latach 1859—1870 czynnikiem określającym stosunki mocarstw europejskich jest postępujący proces utrwalania się i rozszerzania stosunków kapitalistycznych i wynikający stąd proces narodowego zjednoczenia Niemiec, z jednej strony, oraz Włoch — z drugiej. W okresie «ojén w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych ruchy burżuazyjno---?rodowe były „podstawową obiektywną treścią zjawisk historycznych" "
Tekst zaczerpnięty z "Historia dyplomacji 1871-1914" wyd. Książka i Wiedza; rok 1972